Hoe Mens en Natuur Meeademen op de Stand van de Zon
Stel je voor dat jouw lichaam een reusachtige klok is. Niet een klok met raderen van staal, maar een klok van miljarden cellen. Elk orgaan in je lichaam — je hart, je maag, je spieren en je hersenen — heeft een eigen moment van de dag waarop het op z'n sterkst werkt.
Wie zet die klok elke dag gelijk? Het licht van de zon.
Dit ingebouwde 24-uursritme noemen we het circadiaanse ritme (circa = ongeveer, dies = dag). We denken vaak dat we als moderne mensen losstaan van de natuur omdat we wekkers zetten en 's avonds lampen aandoen. Maar diep van binnen werkt ons lichaam nog exact hetzelfde als de bomen, de vogels en het bodemleven in Katlijk: wij gehoorzamen aan de zon.
Zodra je 's ochtends naar buiten kijkt, vangen speciale cellen in je ogen het eerste heldere ochtendlicht op. Je hersenen krijgen direct een seintje: "De dag is begonnen!"
Overdag (De Actiestand): Je lichaam maakt het stofje cortisol aan. Je hartslag en temperatuur gaan omhoog, je spijsvertering start en je bent wakker en alert.
's Avonds (De Herstelfase): Als de zon ondergaat en het licht dimt, stopt de aanmaak van cortisol. Je hersenen beginnen nu melatonine aan te maken (het slaap- en herstelstofje). Je lichaam koelt af, je spieren ontspannen en je cellen beginnen zichzelf te repareren.
Herinnering aan de ware tijd.
Eeuwenlang was de stand van de zon de enige tijdwaarneming voor mens en natuur. Deze zonnewijzer herinnert ons aan het oeroude circadiaanse ritme dat in ons lichaam verankerd zit en nog steeds op de stand van de zon reageert.
Wist je dat onze horloges bijna nooit de 'echte' tijd aangeven? Onze kloktijd is een menselijke afspraak. We hebben afgesproken dat heel West-Europa dezelfde tijd gebruikt (gebaseerd op een meridiaan ver ten oosten van Nederland). Bovendien verzetten we in de lente de klok ook nog een uur vooruit voor de zomertijd.
De zon en de natuur trekken zich echter niets aan van menselijke afspraken:
In de winter: Als jouw horloge precies 12:00 uur aangeeft, moet de zon boven Katlijk nog ruim 35 minuten klimmen voordat ze op haar allerhoogste punt staat.
In de zomer (Zomertijd): Als jouw horloge om 12:00 uur slaat, is het voor de zon boven ons bos pas 10:24 uur in de ochtend! Pas rond 13:36 uur staat de zon echt op haar hoogste punt.
Je horloge zegt dat het al middag is, maar de bomen in Katlijk én jouw eigen biologische klok voelen dat het pas halverwege de ochtend is.
In ons voedselbos zie je precies hetzelfde gebeuren:
Overdag: Onder invloed van het zonlicht openen de bladeren van de bomen duizenden microscopisch kleine mondjes (huidmondjes). Ze vangen licht op en maken energie en zuurstof aan.
's Nachts: Als de zon ondergaat, sluiten de bomen hun bladeren om vocht vast te houden. De energie die ze overdag hebben opgebouwd, stroomt naar de stam en de wortels om de boom te herstellen en te laten groeien.
Het bos slaapt 's nachts niet: het wisselt gewoon van ploeg. Terwijl de bomen rusten, worden nachtvlinders, uilen en het ondergrondse bodemleven actief.
Wandelen in de natuur helpt om jouw eigen biologische klok weer gelijk te zetten. Het zachte, gefilterde licht onder het bladerdak brengt je overprikkelde zenuwstelsel tot rust. Gezondheid en ontspanning ontstaan niet door altijd maar sneller te rennen op de klok van je horloge, maar door af en toe stil te staan en mee te bewegen met het ritme van de zon